Witamy!!!
Naszyjniki katolickie, czyli tak zwane łańcuszki, były często darem od rodziców dla dzieci, które szły do pierwszej komunii świętej. Były one wykonane ze złota lub srebra, różnego rodzaju i wzoru. Naszyjniki te były w formie wisiorków, z zawieszonych na nich taki rzeczy jak krzyżyk, czyli symbol wiary katolickiej. Występowały też medaliki, na których były podobizny Marii matki Jezusa, z wszelkimi jej pogańskimi aspektami. Występują na tych naszyjnikach również podobizny wielu świętych, które były dawane dzieciom w zależności od ich imion, jako patron danej osoby. Ten aspekt naszyjników pochodzi z pogaństwa, zresztą jak cała wiara katolicka, to zalążek chrześcijaństwa w dawne wierzenia pogańskie. Panteon świętych może być uważany za wykaz bogów, jacy byli w starożytnej Grecji. Ostatnio po śmierci Jana Pawła drugiego często też sprzedaje się naszyjniki z jego wizerunkiem, wiąże się to z tymi samymi aspektami, i z przekazywaniem modlitwy do boga za pomocą różnych pośredników. Symbolem chrześcijaństwa jest ryba. Biżuteria była oczywiście nieznacznie ulepszana z biegiem lat. Coraz nowsze techniki sprawiały, że biżuteria była robiona na większą skale, dla większego grona ludzi. Najpierw, na takie ozdoby z prawdziwego zdarzenia stać było jedynie najbogatszych. Ustrój despotyczny nie pozwalał, aby zwykły chłop obnosił się z biżuterią. Wyzysk słabszych, jaki ten ustrój prowadził sprawił, że biżuteria była tylko w posiadaniu szlachty, a ewentualne posiadanie takowej przez zwykłego chłopa było uznawane za kradzież. Nawet, kiedy ta biżuteria należała do niego. Przywilejem szlachty, i rządzących, zwłaszcza kobiet było obnoszenie się w klejnotach, wykonanych ze złota czy srebra. Kiedy nastało średniowiecze, i dalsze okresy w dziejach ludzi, biżuteria nadal była domena ą ludzi szlachetnie urodzonych. Dopiero pod koniec dwudziestego wieku biżuteria stała się ogólnodostępna dla każdego oczywiście, kogo tylko było na nią stać. Tutaj i tak ominięta tą zasadę, i z tańszych elementów zaczęto wytwarzać biżuterie sztuczną.